در مقام هيچ يك از اين دو امر موجود نيست يعنى به تناسبات حكم و موضوع و نه قرائن خارجيه دلالت ندارد كه انبات لحم دخالت در حكم ندارد . بنابراين نمىتوان گفت : در مواردى كه اشتداد عظم هست و انبات لحم نيست نشر حرمت هست ، به دليل آنكه روايات انبات ناظر به فرض متعارف است كه انبات لحم وجود دارد . لذا عرف انبات را دخيل مىبيند و عرف شاهد بر الغاء خصوصيت انبات نيست . بلكه مىتوان گفت : حتى عنوان أمومت رضاعى كه در آيهء و امهاتكم اللاتى ارضعنكم « 1 » آمده است نيز در فرض عدم انبات لحم صدق نمىكند زيرا مادر حقيقى مادرى است كه منشأ ولادت فرزند است و مادر رضاعى مادر تنزيلى است كه شارع اعتبار امومت كرده است به خاطر اينكه شير دادن موجب انبات لحم و اشتداد عظم شده و يك نحو توليدى بين مادر رضاعى و فرزند وجود دارد از اين رو شارع تعبير امهاتكم اللاتى أرضعنكم به كار برده است . نتيجه اينكه اگر مجموع الامرين در جايى و لو به خاطر مانع محقق نشد نشر حرمت وجود ندارد . تحديدات ثلاثه در رضاع مُحرِّم سه تحديد را فقهاء در باب رضاع محرِّم مطرح كرده‌اند . اول : تحديد به أثر كه انبات لحم و اشتداد عظم است و بحث جمع بين روايات آن گذشت . دوم : تحديد به زمان و اينكه يك شبانه روز شير بخورد . سوم : تحديد به عدد كه پانزده رضعه يا ده رضعه شير بخورد . اكنون بحث در اين است كه هر يك از اين تحديدات ثلاثه در مقام ثبوت أصل برأسه است ، به طورى كه اگر يقين به انفكاك برخى از اين تحديدات حاصل شود و تنها دو تحديد يا يك تحديد محقق باشد اما تحديد ديگر محقق نباشد نشر حرمت

--> ( 1 ) - نساء / 23